تبلیغات
فارقلیط - معنویت قلمبه
 

تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

 
 
نویسنده : احمدرضا رضائی
تاریخ : جمعه 20 دی 1392
نظرات

   

مدتی است که هر سی چهل روز یک‌باری به مشهد مشرف می‌شوم و هر بار بیش‌تر از قبل، دلم برای حال و روز نزار حرم و حول و حوش‌اش می‌سوزد. مشهد خیلی به سرعت از یک شهر سنتی خارج شده و با حالتی افسارگسیخته به سوی شهری مدرن می‌تازد. ساخت و سازهای بد ریخت و بدقواره و در عین حال باکلاس، بعد سیاحتی سفر به مشهد را برای زائران، فربه‌تر می‌کند. هرچند که امروز هم استفاده بی‌حساب از فضاهای تفریحی و رفاهی مشهد و زیارت‌های سمبلیک، تا حدودی از معنویت پایتخت معنوی ایران کاسته‌است. در آینده نزدیک، حرم رضوی بیش از آن که بتواند وجه معنویت‌خواه بشر امروز را ارضاء کند، تنها نمادی خواهد بود که در کنار سایر لوازم سرگرمی انسان، گاه گاهی او را به خود مشغول می‌کند. شبیه تابلوی خطاطی نجیبی که در کنار دکوراسیون مدرن خانه، نقش ضعیفی از سنت‌گرایی را بازی می‌کند. دلیل این امر، علاوه بر دنیازدگی ساختار خارجی حریم مطهر امام رضا علیه‌السلام، اعم از مجتمع‌های رفاهی و تجاری و دکوراسیون بی‌مایه کوچه و خیابان، دنیاطلبی و بی‌برنامگی عوامل اداره این بقعه مبارکه نیز هست. آستان قدس رضوی در مدت زمامداری‌اش نتوانسته فرهنگ اهل بیت را حتی تا دو تا کوچه آن طرف‌تر حرم برساند. شاید این پرسش در ذهن خواننده محترم نقش ببندد که با وجود انبوه زائران و مجاوران و سیل اشک‌ها و آه‌ها آیا این نکات مطرح شده، موهوم نیست؟ در پاسخ باید گفت که حتی با وجود زائران محترم که پشت سر هم با انواع وسایل نقلیه خود را با هر ضرب و زوری به مشهد می‌رسانند، زیارت‌ها کم کم حالت نمادین و تفریحی به خود می‌گیرد. انواع حیله‌ها دست به دست هم می‌دهند تا زائران، معنویت را خالصانه دریافت نکرده و به جنبه‌های رفاه‌طلبانه سفر بپردازند. آستان قدس با وجود حجم عظیم عایدات و موقوفات، تاکنون نتوانسته کالای فرهنگی مورد قبولی عرضه کند. بایسته است که تولیت محترم به جای پرداختن به ساخت و ساز و تملک بی حد و حصر املاک اطراف حرم به قصد رفاه زائران، اندکی به جنبه معنوی مشهد بپردازد. البته اگر بتوان فروختن عطر و قرآن و کتاب دعای حرم را از مقوله امور فرهنگی به حساب آورد، تولیت محترم ید طولایی در این زمینه دارد. ضمنا باید تولید کلوچه و نان متبرک رضوی را هم بر آن اضافه کرد که مسلما نتیجه مبارکی را در پی دارد. مسافران عزیز با خریدن محصولات رضوی بار معنویت خود را بسته و با نوش جان کردن تولیدات غذایی آستان قدس یک‌دفعه معنویت قلمبه‌ای را به اندرون می‌فرستند! علاوه بر این، اگر مسافران عزیز به جای خرید مواد غذایی مورد نیاز خود از سوپرمارکت‌های جدید و بقالی‌های قدیم اطراف حرم، از فروشگاه وزین و با پرستیژ آستان قدس واقع در ورودی باب‌الجواد علیه‌السلام خرید کنند، مطمئنا جای شک و شبهه‌ای باقی نمی‌ماند که زائر عزیز با وارد کردن پول از هر طریق به جیب گل و گشاد آستان قدس، او را در زمینه ترویج فرهنگ رضوی یاری می‌دهد! با این سرعت که آقایان سرمایه‌دار و تاجر و همچنین خدام معظم حریم ثامن‌الحجج علیه‌السلام پیش می‌روند، عن قریب حرم مطهر از مرکزیت مشهد خارج شده و جای خود را به اماکن باکلاس‌تر داده و با تجدید بنای حرم و شیک‌تر کردن آن، زائران محترم می‌توانند تکه‌هایی از گنبد مطهر را که به صورت پلاک آماده شده، به عنوان سوغات برای اهل و عیال خود ببرند.



می توانید دیدگاه خود را بنویسید
محمد برزگر پنجشنبه 10 بهمن 1392 03:39 ق.ظ
سلام
ما هنوز در اسلامیزه كردن مفاهیم مشكلات عدیده داریم تا جایی كه حتی در علوم انسانی هم نتوانسته ایم عامه مردم را قانع كنیم.
مثلا در بحث معماری، طراحی معنوی را مخصوص مسجد می دانیم و این مسئله به هیچ وجه برای مردم درونی نشده كه معماری بناهایی كه در آنها زندگی می كنیم بر رفتار ما تاثیر مستقیمی دارد دوستی مثال جالبی می زد می گفت دقت كرده ای از دل آشپزخانه های اوپن دختران اوپن بیرون آمده اند!؟
این بحث معماری اسلامی را امسال آقا هم به تیم قالیباف تذكر داد كه تهران به این سمت پیش نمی رودس
راستی یك سوال:
پیشنهاد تو به آستان قدس برای معنوی تر شدن مشهد چیه!؟
تو متن بالا راهكاری ارائه نشده
احمدرضا رضائی پاسخ داد:
بزرگانی هستند که خیلی وقته دارن مینویسن و میگن اما توجهی نمیشه. اساس امر اینه که به گونه ای جلوی سودگرایی و دنیازدگی آقایون گرفته بشه. وقتی متولی های امور دینی هوای نفسشونو نمیتونن کنترل کنن از مردم انتظاری نیست. من فقط به مردم امید دارم که اگه آگاه بشن در مقابل این حرکات ساکت نمیشینن
جواداقا دوشنبه 7 بهمن 1392 12:55 ب.ظ
سلام.من در این ال و هوا شعری و بیتی دارم:

ترس دارم سر بماند، سرورم را گم كنم
سر بماند؛ سرورم، تاج سرم را گم كنم

ممكن است این روزها، این روزهای فتنه خیز
در هیاهوی شغالان سنگرم را گم كنم

مرگ من باد و مبادا دل فراموشم شود
ننگ من باد و مبادا دلبرم را گم كنم

در جوانی آرزو دارم شبیه كودكی
دورِ مرقد، اشك‌ریزان، مادرم را گم كنم

«قصر»ها دور تو را آنقدر پر كردند كه
با حواس جمع هم شاید حرم را گم كنم...

دمت گرم.یادداشت خوبی بود. اما بنویس و بدان کسی توجهی نخواهد کرد
احمدرضا رضائی پاسخ داد:
شعر قشنگیه داداش. مهم اینه که مردم از این روند فاسد آگاه بشن و از اون بدشون بیاد تا انشاءالله متوقف بشه و گر نه سرمایه دار که دلش برای معنویت نسوخته
مسعود جمعه 27 دی 1392 09:06 ب.ظ
سلام
حرفاتو خیلی قبول دارم به جز اونجا کهسرمایه دار و تاجر را کنار خدام آوردی.
سید مهدی چهارشنبه 25 دی 1392 06:51 ب.ظ
سلام
متن بدون اسم مال منه
ehsan دوشنبه 23 دی 1392 12:14 ق.ظ
خیلی جای حرف داره اخوی :دی
شنبه 21 دی 1392 02:26 ب.ظ
سلام
شکل ساختمون ها خیلی مهمند و البته مذاق کلی مردم.فضای مشد حتی ب اندازه اصفهان معنوی نیست.
یه خاطره جالب:ی دفعه رفتم قسمت دریافت پیشنهاد و انتقاد حرم و یه کاغذ کامل براشون نوشتم که اولا چرا خدام به خانوم های بد حجاب توی حرم تذکر نمیدن (که بعد فهمیدم مردم باید با زبان خوش و سایر ظرایف تذکر بدن وتو این کار منتظر مسئولین نباشن) و ثانیا چرا آستان قدس بیرون حرم دوتا فروشگاه بزرگ کیک و کلوچه زده ولی ی فروشگاه ملزومات حجاب نداره.البته غیر کلوچه فرش و اقلام فرهنگی به قیمت خون ...فروخته میشه.قرار بود جواب نامه برام بیاد که الان حدود 3 ساله داره میاد.سینه خیز داره از مشهد میاد!
احمدرضا رضائی پاسخ داد:
کاشکی متن با اسم بود
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
 
راست می گویم كه شما را مفید است كه من بروم.اگر من نروم آن فارقلیط نزد شما نخواهد آمد.اما اگر بروم او را نزد شما خواهم فرستاد.

(انجیل یوحنا باب16)

احمدرضا رضائی